дэмараліза́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэмараліза́тар дэмараліза́тары
Р. дэмараліза́тара дэмараліза́тараў
Д. дэмараліза́тару дэмараліза́тарам
В. дэмараліза́тар дэмараліза́тары
Т. дэмараліза́тарам дэмараліза́тарамі
М. дэмараліза́тары дэмараліза́тарах

Крыніцы: tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)