дэкаціро́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэкаціро́ўшчыца | дэкаціро́ўшчыцы | |
| дэкаціро́ўшчыцы | дэкаціро́ўшчыц | |
| дэкаціро́ўшчыцы | дэкаціро́ўшчыцам | |
| дэкаціро́ўшчыцу | дэкаціро́ўшчыц | |
| дэкаціро́ўшчыцай дэкаціро́ўшчыцаю |
дэкаціро́ўшчыцамі | |
| дэкаціро́ўшчыцы | дэкаціро́ўшчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)