дэкампіля́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэкампіля́цыя | |
| дэкампіля́цыі | |
| дэкампіля́цыі | |
| дэкампіля́цыю | |
| дэкампіля́цыяй дэкампіля́цыяю |
|
| дэкампіля́цыі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)