дэкампіля́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дэкампіля́тар дэкампіля́тары
Р. дэкампіля́тара дэкампіля́тараў
Д. дэкампіля́тару дэкампіля́тарам
В. дэкампіля́тар дэкампіля́тары
Т. дэкампіля́тарам дэкампіля́тарамі
М. дэкампіля́тары дэкампіля́тарах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)