дэкалькама́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дэкалькама́нія дэкалькама́ніі
Р. дэкалькама́ніі дэкалькама́ній
Д. дэкалькама́ніі дэкалькама́ніям
В. дэкалькама́нію дэкалькама́ніі
Т. дэкалькама́ніяй
дэкалькама́ніяю		 дэкалькама́ніямі
М. дэкалькама́ніі дэкалькама́ніях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)