дэзарганіза́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дэзарганіза́тар | дэзарганіза́тары | |
| дэзарганіза́тара | дэзарганіза́тараў | |
| дэзарганіза́тару | дэзарганіза́тарам | |
| дэзарганіза́тара | дэзарганіза́тараў | |
| дэзарганіза́тарам | дэзарганіза́тарамі | |
| дэзарганіза́тару | дэзарганіза́тарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)