дэдыка́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дэдыка́цыя | дэдыка́цыі | |
| дэдыка́цыі | дэдыка́цый | |
| дэдыка́цыі | дэдыка́цыям | |
| дэдыка́цыю | дэдыка́цыі | |
| дэдыка́цыяй дэдыка́цыяю |
дэдыка́цыямі | |
| дэдыка́цыі | дэдыка́цыях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)