дэвія́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дэвія́цыя
Р. дэвія́цыі
Д. дэвія́цыі
В. дэвія́цыю
Т. дэвія́цыяй
дэвія́цыяю
М. дэвія́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)