дыятамі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыятамі́т | дыятамі́ты | |
| дыятамі́ту | дыятамі́таў | |
| дыятамі́ту | дыятамі́там | |
| дыятамі́т | дыятамі́ты | |
| дыятамі́там | дыятамі́тамі | |
| дыятамі́це | дыятамі́тах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)