дыяпазіты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыяпазіты́ў | дыяпазіты́вы | |
| дыяпазіты́ва | дыяпазіты́ваў | |
| дыяпазіты́ву | дыяпазіты́вам | |
| дыяпазіты́ў | дыяпазіты́вы | |
| дыяпазіты́вам | дыяпазіты́вамі | |
| дыяпазіты́ве | дыяпазіты́вах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)