дыянеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыянеты́чны дыянеты́чная дыянеты́чнае дыянеты́чныя
Р. дыянеты́чнага дыянеты́чнай
дыянеты́чнае		 дыянеты́чнага дыянеты́чных
Д. дыянеты́чнаму дыянеты́чнай дыянеты́чнаму дыянеты́чным
В. дыянеты́чны (неадуш.)
дыянеты́чнага (адуш.)		 дыянеты́чную дыянеты́чнае дыянеты́чныя (неадуш.)
дыянеты́чных (адуш.)
Т. дыянеты́чным дыянеты́чнай
дыянеты́чнаю		 дыянеты́чным дыянеты́чнымі
М. дыянеты́чным дыянеты́чнай дыянеты́чным дыянеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)