дыямагне́тык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыямагне́тык | дыямагне́тыкі | |
| дыямагнетыка | дыямагне́тыкаў | |
| дыямагне́тыку | дыямагне́тыкам | |
| дыямагне́тык | дыямагне́тыкі | |
| дыямагне́тыкам | дыямагне́тыкамі | |
| дыямагне́тыку | дыямагне́тыках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)