дыякрыты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыякрыты́чны дыякрыты́чная дыякрыты́чнае дыякрыты́чныя
Р. дыякрыты́чнага дыякрыты́чнай
дыякрыты́чнае		 дыякрыты́чнага дыякрыты́чных
Д. дыякрыты́чнаму дыякрыты́чнай дыякрыты́чнаму дыякрыты́чным
В. дыякрыты́чны (неадуш.)
дыякрыты́чнага (адуш.)		 дыякрыты́чную дыякрыты́чнае дыякрыты́чныя (неадуш.)
дыякрыты́чных (адуш.)
Т. дыякрыты́чным дыякрыты́чнай
дыякрыты́чнаю		 дыякрыты́чным дыякрыты́чнымі
М. дыякрыты́чным дыякрыты́чнай дыякрыты́чным дыякрыты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)