дыскрэтыза́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыскрэтыза́тар дыскрэтыза́тары
Р. дыскрэтыза́тара дыскрэтыза́тараў
Д. дыскрэтыза́тару дыскрэтыза́тарам
В. дыскрэтыза́тар дыскрэтыза́тары
Т. дыскрэтыза́тарам дыскрэтыза́тарамі
М. дыскрэтыза́тары дыскрэтыза́тарах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)