дыскрэдытава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дыскрэдытава́нне | |
| дыскрэдытава́ння | |
| дыскрэдытава́нню | |
| дыскрэдытава́нне | |
| дыскрэдытава́ннем | |
| дыскрэдытава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)