дыселені́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыселені́д | дыселені́ды | |
| дыселені́ду | дыселені́даў | |
| дыселені́ду | дыселені́дам | |
| дыселені́д | дыселені́ды | |
| дыселені́дам | дыселені́дамі | |
| дыселені́дзе | дыселені́дах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)