дысасэ́мблер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дысасэ́мблер | дысасэ́мблеры | |
| дысасэ́мблера | дысасэ́мблераў | |
| дысасэ́мблеру | дысасэ́мблерам | |
| дысасэ́мблер | дысасэ́мблеры | |
| дысасэ́мблерам | дысасэ́мблерамі | |
| дысасэ́мблеры | дысасэ́мблерах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)