дыпло́мнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дыпло́мнік | дыпло́мнікі | |
| дыпло́мніка | дыпло́мнікаў | |
| дыпло́мніку | дыпло́мнікам | |
| дыпло́мніка | дыпло́мнікаў | |
| дыпло́мнікам | дыпло́мнікамі | |
| дыпло́мніку | дыпло́мніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)