дымаўло́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дымаўло́ўнік | дымаўло́ўнікі | |
| дымаўло́ўніка | дымаўло́ўнікаў | |
| дымаўло́ўніку | дымаўло́ўнікам | |
| дымаўло́ўнік | дымаўло́ўнікі | |
| дымаўло́ўнікам | дымаўло́ўнікамі | |
| дымаўло́ўніку | дымаўло́ўніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)