дызіго́тны
прыметнік, адносны
| дызіго́тны | дызіго́тная | дызіго́тнае | дызіго́тныя | |
| дызіго́тнага | дызіго́тнай дызіго́тнае |
дызіго́тнага | дызіго́тных | |
| дызіго́тнаму | дызіго́тнай | дызіго́тнаму | дызіго́тным | |
| дызіго́тны ( дызіго́тнага ( |
дызіго́тную | дызіго́тнае | дызіго́тныя ( дызіго́тных ( |
|
| дызіго́тным | дызіго́тнай дызіго́тнаю |
дызіго́тным | дызіго́тнымі | |
| дызіго́тным | дызіго́тнай | дызіго́тным | дызіго́тных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)