другашлю́бны
прыметнік, адносны
| другашлю́бны | другашлю́бная | другашлю́бнае | другашлю́бныя | |
| другашлю́бнага | другашлю́бнай другашлю́бнае |
другашлю́бнага | другашлю́бных | |
| другашлю́бнаму | другашлю́бнай | другашлю́бнаму | другашлю́бным | |
| другашлю́бны ( другашлю́бнага ( |
другашлю́бную | другашлю́бнае | другашлю́бныя ( другашлю́бных ( |
|
| другашлю́бным | другашлю́бнай другашлю́бнаю |
другашлю́бным | другашлю́бнымі | |
| другашлю́бным | другашлю́бнай | другашлю́бным | другашлю́бных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)