другакла́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| другакла́сніца | другакла́сніцы | |
| другакла́сніцы | другакла́сніц | |
| другакла́сніцы | другакла́сніцам | |
| другакла́сніцу | другакла́сніц | |
| другакла́сніцай другакла́сніцаю |
другакла́сніцамі | |
| другакла́сніцы | другакла́сніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)