другакла́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| другакла́снік | другакла́снікі | |
| другакла́сніка | другакла́снікаў | |
| другакла́сніку | другакла́снікам | |
| другакла́сніка | другакла́снікаў | |
| другакла́снікам | другакла́снікамі | |
| другакла́сніку | другакла́сніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)