дзілі́нканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дзілі́нканне | |
| дзілі́нкання | |
| дзілі́нканню | |
| дзілі́нканне | |
| дзілі́нканнем | |
| дзілі́нканні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)