дзетпрыё́мнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дзетпрыё́мнік | дзетпрыё́мнікі | |
| дзетпрыё́мніка | дзетпрыё́мнікаў | |
| дзетпрыё́мніку | дзетпрыё́мнікам | |
| дзетпрыё́мнік | дзетпрыё́мнікі | |
| дзетпрыё́мнікам | дзетпрыё́мнікамі | |
| дзетпрыё́мніку | дзетпрыё́мніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)