двухзу́бец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| двухзу́бец | двухзу́бцы | |
| двухзу́бца | двухзу́бцаў | |
| двухзу́бцу | двухзу́бцам | |
| двухзу́бец | двухзу́бцы | |
| двухзу́бцам | двухзу́бцамі | |
| двухзу́бцы | двухзу́бцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)