двайніко́вы
прыметнік, адносны
| двайніко́вы | двайніко́вая | двайніко́вае | двайніко́выя | |
| двайніко́вага | двайніко́вай двайніко́вае |
двайніко́вага | двайніко́вых | |
| двайніко́ваму | двайніко́вай | двайніко́ваму | двайніко́вым | |
| двайніко́вы ( двайніко́вага ( |
двайніко́вую | двайніко́вае | двайніко́выя ( двайніко́вых ( |
|
| двайніко́вым | двайніко́вай двайніко́ваю |
двайніко́вым | двайніко́вымі | |
| двайніко́вым | двайніко́вай | двайніко́вым | двайніко́вых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)