даспе́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| даспе́льванне | |
| даспе́львання | |
| даспе́льванню | |
| даспе́льванне | |
| даспе́льваннем | |
| даспе́льванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)