даско́бліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| даско́бліванне | |
| даско́блівання | |
| даско́бліванню | |
| даско́бліванне | |
| даско́бліваннем | |
| даско́бліванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)