даскана́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| даскана́ленне | |
| даскана́лення | |
| даскана́ленню | |
| даскана́ленне | |
| даскана́леннем | |
| даскана́ленні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)