дамаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дамаўле́нне | дамаўле́нні | |
| дамаўле́ння | дамаўле́нняў | |
| дамаўле́нню | дамаўле́нням | |
| дамаўле́нне | дамаўле́нні | |
| дамаўле́ннем | дамаўле́ннямі | |
| дамаўле́нні | дамаўле́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)