даві́нчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| даві́нчванне | |
| даві́нчвання | |
| даві́нчванню | |
| даві́нчванне | |
| даві́нчваннем | |
| даві́нчванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)