гутапе́рча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| гутапе́рча | |
| гутапе́рчы | |
| гутапе́рчы | |
| гутапе́рчу | |
| гутапе́рчай гутапе́рчаю |
|
| гутапе́рчы |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)