гуртаўшчы́цкі
прыметнік, адносны
| гуртаўшчы́цкі | гуртаўшчы́цкая | гуртаўшчы́цкае | гуртаўшчы́цкія | |
| гуртаўшчы́цкага | гуртаўшчы́цкай гуртаўшчы́цкае |
гуртаўшчы́цкага | гуртаўшчы́цкіх | |
| гуртаўшчы́цкаму | гуртаўшчы́цкай | гуртаўшчы́цкаму | гуртаўшчы́цкім | |
| гуртаўшчы́цкі гуртаўшчы́цкага |
гуртаўшчы́цкую | гуртаўшчы́цкае | гуртаўшчы́цкія гуртаўшчы́цкіх |
|
| гуртаўшчы́цкім | гуртаўшчы́цкай гуртаўшчы́цкаю |
гуртаўшчы́цкім | гуртаўшчы́цкімі | |
| гуртаўшчы́цкім | гуртаўшчы́цкай | гуртаўшчы́цкім | гуртаўшчы́цкіх | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)