гурбячо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гурбячо́к | гурбячкі | |
| гурбячка | гурбячкоў | |
| гурбячку | гурбячкам | |
| гурбячо́к | гурбячкі | |
| гурбячком | гурбячкамі | |
| гурбячку | гурбячках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)