гумаўшчы́ца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гумаўшчы́ца гумаўшчы́цы
Р. гумаўшчы́цы гумаўшчы́ц
Д. гумаўшчы́цы гумаўшчы́цам
В. гумаўшчы́цу гумаўшчы́ц
Т. гумаўшчы́цай
гумаўшчы́цаю		 гумаўшчы́цамі
М. гумаўшчы́цы гумаўшчы́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)