гукапраламле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гукапраламле́нне | |
| гукапраламле́ння | |
| гукапраламле́нню | |
| гукапраламле́нне | |
| гукапраламле́ннем | |
| гукапраламле́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)