гукаправо́дны
прыметнік, адносны
| гукаправо́дны | гукаправо́дная | гукаправо́днае | гукаправо́дныя | |
| гукаправо́днага | гукаправо́днай гукаправо́днае |
гукаправо́днага | гукаправо́дных | |
| гукаправо́днаму | гукаправо́днай | гукаправо́днаму | гукаправо́дным | |
| гукаправо́дны ( гукаправо́днага ( |
гукаправо́дную | гукаправо́днае | гукаправо́дныя ( гукаправо́дных ( |
|
| гукаправо́дным | гукаправо́днай гукаправо́днаю |
гукаправо́дным | гукаправо́днымі | |
| гукаправо́дным | гукаправо́днай | гукаправо́дным | гукаправо́дных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)