грунтаме́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. грунтаме́р грунтаме́ры
Р. грунтаме́ра грунтаме́раў
Д. грунтаме́ру грунтаме́рам
В. грунтаме́р грунтаме́ры
Т. грунтаме́рам грунтаме́рамі
М. грунтаме́ры грунтаме́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)