грацко́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| грацко́ўнік | |
| грацко́ўніку | |
| грацко́ўніку | |
| грацко́ўнік | |
| грацко́ўнікам | |
| грацко́ўніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)