графеко́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| графеко́н | графеко́ны | |
| графеко́на | графеко́наў | |
| графеко́ну | графеко́нам | |
| графеко́н | графеко́ны | |
| графеко́нам | графеко́намі | |
| графеко́не | графеко́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)