глуханямы́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| глуханямы́ | глуханяма́я | глуханямы́я | |
| глуханямо́га | глуханямо́й | глуханямы́х | |
| глуханямо́му | глуханямо́й | глуханямы́м | |
| глуханямо́га | глуханяму́ю | глуханямы́х | |
| глуханямы́м | глуханямо́й глуханямо́ю |
глуханямы́мі | |
| глуханямы́м | глуханямо́й | глуханямы́х | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)