гемакарэ́ктар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гемакарэ́ктар | гемакарэ́ктары | |
| гемакарэ́ктару | гемакарэ́ктараў | |
| гемакарэ́ктару | гемакарэ́ктарам | |
| гемакарэ́ктар | гемакарэ́ктары | |
| гемакарэ́ктарам | гемакарэ́ктарамі | |
| гемакарэ́ктары | гемакарэ́ктарах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)