гаро́хавінне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| гаро́хавінне | |
| гаро́хавіння | |
| гаро́хавінню | |
| гаро́хавінне | |
| гаро́хавіннем | |
| гаро́хавінні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)