гараві́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гараві́ты гараві́тая гараві́тае гараві́тыя
Р. гараві́тага гараві́тай
гараві́тае		 гараві́тага гараві́тых
Д. гараві́таму гараві́тай гараві́таму гараві́тым
В. гараві́ты (неадуш.)
гараві́тага (адуш.)		 гараві́тую гараві́тае гараві́тыя (неадуш.)
гараві́тых (адуш.)
Т. гараві́тым гараві́тай
гараві́таю		 гараві́тым гараві́тымі
М. гараві́тым гараві́тай гараві́тым гараві́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)