ганьбава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ганьбава́нне ганьбава́нні
Р. ганьбава́ння ганьбава́нняў
Д. ганьбава́нню ганьбава́нням
В. ганьбава́нне ганьбава́нні
Т. ганьбава́ннем ганьбава́ннямі
М. ганьбава́нні ганьбава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)