вілаво́джанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| вілаво́джанне | |
| вілаво́джання | |
| вілаво́джанню | |
| вілаво́джанне | |
| вілаво́джаннем | |
| вілаво́джанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)