відаўтварэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. відаўтварэ́нне відаўтварэ́нні
Р. відаўтварэ́ння відаўтварэ́нняў
Д. відаўтварэ́нню відаўтварэ́нням
В. відаўтварэ́нне відаўтварэ́нні
Т. відаўтварэ́ннем відаўтварэ́ннямі
М. відаўтварэ́нні відаўтварэ́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)