відашука́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| відашука́льнік | відашука́льнікі | |
| відашука́льніка | відашука́льнікаў | |
| відашука́льніку | відашука́льнікам | |
| відашука́льнік | відашука́льнікі | |
| відашука́льнікам | відашука́льнікамі | |
| відашука́льніку | відашука́льніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)