вярбо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. вярбо́ўка
Р. вярбо́ўкі
Д. вярбо́ўцы
В. вярбо́ўку
Т. вярбо́ўкай
вярбо́ўкаю
М. вярбо́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)